De bezinning ging verder tussen de olijfbomen. De reis naar Italië loopt ten einde en het werd tijd voor een mooi overzicht over de afgelopen dagen door en voor de leerlingen. Tranen waren niet altijd te vermijden maar zoiets kan geapprecieerd en aanvaard worden door de hechte rhétogroep (lees: laatstejaars). Een groep die in de loop van de week sterk naar elkaar gegroeid is, we kunnen vaststellen dat er meer vriendschappen gecreëerd dan afgebroken werden. Dit valt alleen maar aan te moedigen en wie weet, misschien, heel misschien zal SAB volgend jaar toch wel gemist worden door een enkeling (excuses: week hart van de bloggers).
Na een aanzienlijke wandeling door Assisië kwamen we aan bij een schitterende kerk: San Francesco. Een vernuftig opgebouwde kerk bestaande uit een bovendeel, onderdeel en crypte (waar overigens het lichaam van Franciscus opgeborgen ligt). Veel tijd om te genieten was er echter niet. De rest van de dag werd vooral al bakkend en bradend ingevuld, in de bus welteverstaan. De sfeer werd erin gehouden door de lokale DJ’s en amusante grapjes van de ontoerekeningsvatbare buschauffeurs.
Tegen half negen kwamen we aan bij het hotel waar we nogmaals getrakteerd werden op een warme verwelkoming. Veel tijd om aan te passen aan deze nieuwe habitat was er echter niet. Iedereen dook zijn koffer in om de feestkleren aan te trekken; het werd tijd om een stapje in het Italiaanse nachtleven te zetten. De disco vermaakte menig student en begeleider, maar het valt moeilijk te verwoorden dus verwijzen we jullie nogmaals vriendelijk door naar enkele sfeerfoto’s. Voor de vermoeide Romereiziger was er om half één de kans om het bed in te duiken, voor de echte partyanimals kwam slaaptijd enkele uurtjes later. Het beloofde weer een korte nacht te worden met een lange en informatieve volgende dag die zou plaats vinden in een nogal natte stad, Venetië. Slaapwel!
