We begonnen de dag aan de Spaanse trappen waar we met de metro naartoe gingen. Na een fikse wandeling (we kenden die dag geen andere soort wandelingen) bevonden we ons aan de gigantische Trevifontein. Het kleingeld van de SAB-Romereizigers vloog massaal over de linkerschouder het ondiepe water in. De legende vertelt ons dat als je twee muntjes over je schouder in de fontein gooit, je ooit nog terug zal keren naar Rome.
Op naar de San Ignatiokerk. Binnenin vonden we hier enkele schitterende fresco’s terug die de perfecte definitie van trompe l’oeil (lees: gezichtsbedrog) weergaven. We vervolgden onze weg richting Piazza Navona. Een magnifiek plein waarop Bernini zijn fontein van de vier seizoenen mocht plaatsen, bekend van de film Angels & Demons.
De tocht werd vervolgd naar de oudste, meest legendarische kerk van Rome: het Pantheon. Een koepelvormige massieve constructie die er al staat sinds 27 v.C. De koepel van deze eeuwenoude tempel maakte niet alleen op Michelangelo een diepe indruk maar bracht ook ons in vervoering. Maar geen tijd om te dralen, Rome wacht.
Het werd tijd om te vertrekken naar la pièce de resistance: het Colosseum. Wederom een gebouw van twee millennia oud (de bouw startte in 72 n.C.). Het is hier waar honderdduizenden gladiatoren, slaven en dieren het leven lieten in de gevechten die hier plaatsvonden als vermaak voor de plebs. Brood en spelen, dat is alles wat telde voor het vroegere Romeinse volk. Ondanks de vele verwoestingen aan het adres van dit gebouw blijft het een van de meest indrukwekkende en best bewaarde monumenten in Rome; het is niet voor niets een van de zeven nieuwe wereldwonderen.
Het werd tijd dat de Latinisten het beste van zichzelf gaven op het Forum Romanum. Zij gidsten ons doorheen de pracht en praal van het vroegere, maar vergane, marktplein van Rome. Met volle overtuiging gaven zij ons de historie achter elke bezienswaardigheid mee. Nu begon het weer ons parten te spelen. Enorme hoeveelheden paraplus zorgden voor een schitterend kleurenpanorama en beschermde tevens tegen de regen die inmiddels met pijpenstelen naar beneden kwam.
Het klaarde op. De timing kon niet beter. We kregen enkele uurtjes vrije tijd om daarna te verzamelen voor het avondeten. Er werd ons een heerlijke vegetarische schotel voorgesteld, jammer voor diegene die graag vlees hebben. Er werd genoten van een driegangen menu bestaande uit soep, een salade en Italiaanse pasta.
Zodra het diner verorberd was, kon er tijd worden vrij gemaakt voor bezienswaardigheden naar keuze. Het meest populair was natuurlijk de indrukwekkend verlichte Trevifontein. Een lichtspektakel dat menig toeschouwer vermaakte.
Omstreeks elf uur was het terug verzamelen geblazen op het inmiddels bekende Piazza Navona. De bus kwam ons ophalen voor een korte maar toch wel zeer amusante rit terug naar het hotel. Het was een vermoeiende maar toch enorm fascinerende dagtrip. Nogmaals een goede nachtrust gewenst vanuit Rome.
Arriverderci Roma!
